نانجینگ، چین / اخبار خاورمیانه و شمال آفریقا / – یک مطالعه جهانی نشان داده است که گرمایش زمین باعث از دست رفتن مداوم اکسیژن در رودخانه‌ها می‌شود و فشار را بر اکوسیستم‌های آب شیرین که از حیات آبزیان، کیفیت آب و چرخه‌های بیوژئوشیمیایی پشتیبانی می‌کنند، افزایش می‌دهد. این تحقیق که در ۱۵ مه در مجله Science Advances منتشر شد، روند بلندمدت اکسیژن محلول در سیستم‌های رودخانه‌ای در سراسر جهان را بررسی کرد و کاهش گسترده‌ای را در بیشتر مناطق مورد بررسی شناسایی کرد.
محققان به رهبری پروفسور شی کون در موسسه جغرافیا و دریاچه‌شناسی نانجینگ آکادمی علوم چین، ۲۱۴۳۹ رودخانه را در بازه زمانی ۱۹۸۵ تا ۲۰۲۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. این تیم با استفاده از مشاهدات ماهواره‌ای، داده‌های اقلیمی و یک الگوریتم انباشت یادگیری ماشینی، الگوهای اکسیژن محلول را در طول تقریباً چهار دهه بازسازی کردند و یک ارزیابی جهانی از تغییرات در آب‌های جاری ارائه دادند.
این مطالعه نشان داد که اکوسیستم‌های رودخانه‌ای با نرخ متوسط ۰.۰۴۵ میلی‌گرم در لیتر در هر دهه، اکسیژن از دست می‌دهند و ۷۸.۸ درصد از رودخانه‌های مورد مطالعه، اکسیژن‌زدایی را تجربه می‌کنند. اکسیژن محلول برای ماهی‌ها، بی‌مهرگان و سایر موجودات آبزی ضروری است، ضمن اینکه بر چرخه مواد مغذی و فرآیندهای شیمیایی که سلامت رودخانه را شکل می‌دهند نیز تأثیر می‌گذارد.
رودخانه‌های گرمسیری بیشترین آسیب‌پذیری را نشان می‌دهند
شدیدترین میزان از دست دادن اکسیژن در رودخانه‌های گرمسیری بین مدار ۲۰ درجه جنوبی و ۲۰ درجه شمالی، از جمله سیستم‌های رودخانه‌ای در هند ، شناسایی شد. این مطالعه نشان داد که این رودخانه‌ها با آسیب‌پذیری بیشتری مواجه هستند زیرا بسیاری از آنها در حال حاضر سطح اکسیژن پایین‌تری دارند و در عین حال روند اکسیژن‌زدایی سریع‌تری را نیز ثبت می‌کنند. این ترکیب، قرار گرفتن در معرض هیپوکسی را افزایش می‌دهد، وضعیتی که در آن غلظت اکسیژن به پایین‌تر از سطح مورد نیاز بسیاری از موجودات آبزی می‌رسد.
این یافته‌ها با انتظارات مبنی بر اینکه رودخانه‌های واقع در عرض‌های جغرافیایی بالا، به دلیل گرم شدن سریع، نقاط اصلی اکسیژن‌زدایی خواهند بود، متفاوت بود. در عوض، این مطالعه رودخانه‌های گرمسیری را به عنوان مناطقی با قوی‌ترین خطر ترکیبی ناشی از کمبود اکسیژن موجود و کاهش مداوم اکسیژن شناسایی کرد. نویسندگان همچنین نقش شرایط جریان را ارزیابی کردند و دریافتند که هر دو دوره جریان کم و جریان زیاد با نرخ اکسیژن‌زدایی پایین‌تر در مقایسه با شرایط جریان عادی مرتبط هستند.
گرمایش زمین عامل اصلی شناخته شده است
این مطالعه ۶۲.۷ درصد از کاهش اکسیژن مشاهده‌شده را به کاهش حلالیت اکسیژن ناشی از تغییرات اقلیمی نسبت داد که نشان‌دهنده‌ی محدودیت فیزیکی است که آب گرم‌تر اکسیژن کمتری نسبت به آب سردتر در خود نگه می‌دارد. متابولیسم اکوسیستم، که از طریق عواملی از جمله دما، نور و جریان آب اندازه‌گیری می‌شود، ۱۲ درصد از این کاهش را به خود اختصاص داده است. رویدادهای موج گرما مسئول ۲۲.۷ درصد از اکسیژن‌زدایی رودخانه‌های جهان بودند و نرخ اکسیژن‌زدایی را در مقایسه با شرایط دمایی متوسط، ۰.۰۱ میلی‌گرم در لیتر در هر دهه افزایش دادند.
این تحقیق همچنین نشان داد که آبگیری سد، روند اکسیژن را در مناطق مخزن تغییر داده است و اثرات آن بسته به عمق مخزن متفاوت بوده است. مخازن کم‌عمق با اکسیژن‌زدایی تسریع‌شده مرتبط بودند، در حالی که مخازن عمیق با کاهش از دست دادن اکسیژن مرتبط بودند. این مطالعه، مبنای گسترده‌ای را برای اندازه‌گیری تغییرات مرتبط با آب و هوا در رودخانه‌های جهان فراهم می‌کند و اهمیت ردیابی اکسیژن محلول را به عنوان شاخص اصلی سلامت اکوسیستم آب شیرین برجسته می‌کند.
این پست که گرمایش زمین باعث کاهش اکسیژن در رودخانه‌ها می‌شود، اولین بار در Kuwait Beacon منتشر شد.